ไม่โปรโมทบล็อกตัวเองหน่อยเรอะ ไม่ค่อยมีคนรู้เรย

คาวมรู้จิงๆๆ วันหลังค่อยลอง

เราได้อ่านหนีงสือของคุณเพราะมีชายหนุ่มคนนึงเค้าเอามาให้อ่าน

เล่มแรกก้อสองเงาในเกาหลี เค้าบอกอยากให้อ่านมากๆ

แล้วก้อไม่เคยให้ใครยืมหนังสือเค้าด้วย ทำเอาเราเกร็งไปหลายนาที

แล้วก้อตอบกลับไปว่างั้น ถ่ายเอกสารมาให้ยืมก้อได้

ขอออกตัวก่อนว่าเราไม่ค่อยชอบอ่านหนังสือเรย

อ่านแต่นิตยสารที่มันมีแค่บทความสั้นๆ หนังสือที่มีแต่ตัวอักษรเต็มพรืด

นั่นขอบายเรย แต่ว่าเล่มนี้คนให้ยืมเค้าแนะนำมากเลยต้องอ่าน(กลัวเค้าเสียใจ)

จะเชื่อมั้ยนะว่าเราอ่านจบภายใน3วัน(เพราะเราเวลาน้อยมาก)

พอเอาไปคืนก้อมัดมือชกเราด้วย นายเท้าซ้าย เด็กชายเท้าขวา

เรารึก้อรีบเอามาเรยวันที่เรามาเม้นนี่ เราเพิ่งอ่านถึงครอบครัวบุรุษไปรษณีย์

อ่านไปแล้วก้อนึกว่าเราไม่ได้ส่งโปสการ์ดมานานมากแล้ว

แล้วก้อไม่เคยได้รับมานานมากแล้วด้วย เสียดายที่บริการเสริมของคุณ

ตอนไปตั้งแผงขายโปสการ์ดนั่น เราไม่ได้เจอกัน ไม่งั้นคุณคงไม่ต้องปิดบริการ

ใน 3 อาทิตย์แน่(ฮา) ต้องขอขอบใจหนุ่มที่เอาหนังสือมาให้อ่านนะ

บางที่ขอบใจมันอาจหมิ่นเกินไป ต้องย้ายมาที่กลางใจซะล่ะมั้ง(ฮาอีกที)

ไม่รู้ว่าเล่มต่อไปจะเป็นเรื่องอะไรนะ ถ้าเป็นของคุณอีกจะมาบอกละกัน

อีกเดือนนึงเราจะไปคอนเสริตที่ปาย คุณว่าจะมีหนุ่มคนนึง

ได้โปสการ์ดจากปายมั้ยนะ…ถ้าได้เราต้องเอาที่อยู่ของเค้าไปด้วย

หรือว่าเราจะบอกว่า”ไม่รู้ว่าที่อยู่ของเค้าย้ายมาอยู่ในใจเราตั้งแต่เมื่อไหร่”

555+ ps. ขอบคุณนะ ดีใจที่ได้รู้จักคุณ